Third-party funding w dochodzeniu roszczeń przeciw bankom – mechanizmy działania podmiotów trzecich, koszty społeczne i skutki dla stabilności finansowej.
Numer: 21/2026
Raport został przygotowany przez zespół w składzie:
- prof. ucz. dr hab. Sławomir Żółtek
- prof. ucz. dr hab. Krzysztof Koźmiński
- dr Sandra Hadrowicz
- Michał Jasiakiewicz
- prof. ucz. dr hab. Jan Rudnicki
- dr Michał Tutaj
- dr hab. Dominika Wajda
| Obszar badawczy | Prawno-regulacyjne i legislacyjne uwarunkowania działalności sektora bankowego oraz wyzwania wynikające z orzecznictwa sądów krajowych i europejskich |
|---|---|
| Rok publikacji | 2026 |
| słowa kluczowe | cesja wierzytelności, kredyty frankowe, ochrona konsumenta, roszczenie, ryzyko prawne, sankcja kredytu darmowego, SKD, third-party funding, TPF, WIBOR |
| Pobierz raport | Pobierz raport PDF |
Celem raportu jest wielowymiarowa analiza zjawiska finansowania przez podmioty trzecie dochodzenia roszczeń przeciwko bankom – ze szczególnym uwzględnieniem mechanizmów działania tych podmiotów, generowanych przez nie kosztów społecznych oraz skutków dla stabilności sektora finansowego. Badanie ma na celu identyfikację i opis modeli biznesowych podmiotów trzecich aktywnych na polskim rynku, obejmujących firmy odszkodowawcze, fundusze zagraniczne finansujące spory, kancelarie prawne wyspecjalizowane w masowych roszczeniach oraz tzw. parakancelarie prawne (czyli podmioty zajmujące się działalnością gospodarczą polegającą na świadczeniu usługi pomocy prawnej, lecz nie przez profesjonalnych pełnomocników, czyli adwokatów lub radców prawnych), a także ocenę ich wpływu na sektor bankowy, klientów indywidualnych oraz wymiar sprawiedliwości.
Istotnym elementem badania była analiza kosztów ekonomicznych działalności podmiotów trzecich – zarówno bezpośrednich (koszty dla banków i konsumentów), jak i systemowych, obejmujących obciążenie sądów, niepewność prawną oraz wpływ na dostępność i koszt kredytu.
Badanie objęło ponadto analizę porównawczą regulacji i praktyk obowiązujących w wybranych krajach Unii Europejskiej, co umożliwiło identyfikację dobrych wzorców zagranicznych oraz wskazanie kierunków pożądanej interwencji legislacyjnej w Polsce.
